سفر

شاعر هنوز نمرده

تنها

از سرزمین آلبالوهای سرخ لب‌هایت

از شهرهای دودی موهایت

از کوچه‌های تنگ آغوشت

کوچیده تا آسمان‌ پرملالی که

                       ذوق باریدن ندارد

 

/ 4 نظر / 18 بازدید
مریم.ر

یادتان می آورم تا همیشه بدانید که زیباترین منش آدمی محبّت اوست. پس محبّت کنید به دوست و دشمن که دوست را بزرگ کند و دشمن را دوست. " کوروش بزرگ"

الهه

من خیلی خیلی نوشته هاتون رو دوس دارم مرسی که مینویسین شاید باورتون نشه اما در عرض دو روز تمام ارشیوتون رو خوندم عالیه

دربدر

هر زمان که شاعر از آفریدن جهان بازایستاد، آنگاه شاعر و جهان با هم می میرند. پ.ن. بابا تو که هنوز توی پرشین بلاگی که! سلام من رو هم به دوستان دور برسان(از دل سرزمین های گرم)!

فاطیما

ازغزل بیشتراستفاده کن.ممنون