گل بخندید که از راست نرنجیم٬ ولی ... هیچ عاشق سخن سخت به معشوقنگفت

و عشق ام قفسی ست از پرنده خالی٬ افسرده و ملول٬ در مسیر توفان تلاشم٬که بر درخت خشک بهت من آویخته مانده است و با تکان سرسامی خاطره خیزش٬سرداب مرموز قلب ام را از زوزه های مبهم دردی کشنده می آکند.

 تنها

هنگامی که خاطره ات را می بوسم در می یابم که دیری ست مرده ام

چرا که لبان خود را از پیشانی خاطره ی تو سردتر می یابم.-

از پیشانی خاطره ی تو

                                                      ای یار!

                                                      ای شاخه ی جدا مانده ی من!

/ 3 نظر / 4 بازدید

چه سود از تنهایی را سرود کردن چه سود از آواز دادن در برهوتِ تاریک وقتی که می توان بی انتظارِ ِهمراهی تمامِ یک غروب را گریه کرد چگونه می توانم از دست بدهم منی که هرگز به دست نیاورده ام.

نسترن

شنيده بودم هميشه که نعيمه دوستدار ، عاشقی کردن رو به بهترين شکل بلده .. ! چی شده ؟ يعنی هيچ کس اين دور و بر نيست ... ؟

آذر

خب همه اتفاق ها بر اساس دوست داشتن جلو نمی رود و همه با هم یک جیز را می بازیم. عشق را می بازیم. قوی باش