← صفحه بعد صفحه قبل →

 به پرستو

به گل

به سبزه درود...

من عید را جدی می گیرم؛ هفت سین را و جوانه ها را... شلوغی خیابان ها و خریدهای بی پایان را... پرده جدید و روکش جدید مبل ها و ملافه های تازه آبی رنگ را... حتا اگر فردا؛ آخرین روز زندگی ام در این خانه و شهر و دنیا باشد.

خوشحالم که سال تمام شده و به اندازه تمام روزهای نیامده امیدوارم اتفاق های بهتری بیفتد... برای دنیا، برای کشورم و برای خودم.

آخرین نتیجه گیری ام هم این است که در دوست داشتن هم باید صرفه جویی کرد ... امسال خیلی بیشتر از آنکه باید بعضی ها را دوست داشته ام...می خواهم در سال جدید آدم ممسکی باشم!

 

نوروزتان مبارک.

( راستی! من اعتراف می کنم که بلد نیستم کامنت های شما را تایید کنم...باور کنید هیچ غرضی در کار نیست!)

چهارشنبه ٢٩ اسفند ۱۳۸٦ساعت ۱۱:۱٧ ‎ب.ظ توسط نعیمه دوستدار نظرات ()
تگ ها: