← صفحه بعد صفحه قبل →
خدا برايت آواز مي خواند
وقتي كه مرده اي
وذره هاي خاك
گوش و دماغت را پر كرده اند . . .

چه تركيب آشنايي‌!
صداي باد كه در شاخه ها مي پيجد
همراه باران كه به شيشه مي كوبد
و هجوم موج
كه بر ساحل مي نشيند . . .

خدا برايت آواز مي خواند
وقتي كه مر ده اي
و بالهايت
به نرمي ابرها
ساييده مي شود
و گيسوانت در آ غوش ماه مي لغزد،
و سينه ات
از هوايث خنك ارديبهشت
پر مي شود

خدا برايت آواز مي خواند
از زيبا ترين حنجره
شعري را
كه تو گفته اي . . .




دوشنبه ۸ اردیبهشت ۱۳۸٢ساعت ۸:٢۱ ‎ق.ظ توسط نعیمه دوستدار نظرات ()
تگ ها: