← صفحه بعد صفحه قبل →
چه چيزي داره سر پا نگهم ميداره؟ كدوم جواب؟ حقيقت اينه كه من هميشه حرفهامو فرياد زدم… اما جوابهايي كه شنيدم ، خيلي ضعيف بودن . مي گم“ جواب هايي“ كه ثابت كنم آدم بد بين و قدر نشناسي نيستم . اما نه … انگار خبري از جواب نيست..پس كو اون كه مي گفتن همه چيز تو اين دنيا جواب داره؟ كو كه مي گفتن سنگ هم باشه مي تركه؟ من همه ي كارهايي رو كه بلد بودم ، كردم… قشنگ ترين جمله هامو گفتم … بهترين شعرها رو ، عجيب ترين قصه ها رو … نوشتم . كمتر ديدم كسي اين همه جسارت به خرج بده . كمتر ديدم كسي بزنه به آب و بره تو دل دريا…
“ كيميايي “ مي تونه باور كنه اگه يه آدم مثل خودش خراب رفاقت باشه ، اون منم . من هميشه ، همه كار كردم. .. حالا هم نمي خوام گله كنم . جاي گله نيست . من همهي اينها رو به خاطر چيزي كردم كه اسمشو مي ذارم عشق . نمي دونم ديگران بهش چي مي گن .
اما خيلي بده . خيلي بده كه تو ندوني يه آدم مي تونه تا چه اندازه عاشق باشه … حيفه كه نفهمي يه آدم تا كجا مي تونه پيش بره … پاي چه چيزهايي مي تونه بايسته .. خيلي بده كه تو ندوني .
اگه بميرم ، دستم از گور مي مونه بيرون . اگه بميرم فقط دلم براي تو مي سوزه كه نفهميدي يه نفر چقدر دوستت داشته .
همه ي ديوونگي هاي عالم ، همه ي فشارها رو يكجا هل دادي تو وجود من . تو هيچ وقت نفهميدي همه ي اين كارها رو با كي كردي … تو نمي دوني اين آدم چقدر غرور داشته . چقدر ادعا . نمي دوني اين آدم كجا وايستاده بود و كجا مي خواست بره . حالا همه ي برنامه هاشو ريختي بهم . ويرونش كردي و خودت داري لبخند مي زني . به كي داري مي خندي ؟ به من ؟
خسته ام … اما خستگي هم نمي تونه منو منصرف كنه . خسته ام … اما پشيمون نيستم . تو ارزش دوست داشته شدن رو داري . حتي اگه من هيچ صدايي نشنوم.
شنبه ۳٠ فروردین ۱۳۸٢ساعت ۳:٥۸ ‎ب.ظ توسط نعیمه دوستدار نظرات ()
تگ ها: