← صفحه بعد صفحه قبل →

...آزادی چيز خوبی است. آزادی اين که بدون اجازه گرفتن از کسی ؛بی آن که مجبور باشی برای ديدن يک دوست قديمی از ديگران کسب تکليف کنی دوش بگيری؛‌لباس بپوشی و بروی.به همين سادگی!

خوشحالم که می توانم طعم آدم بودن را بچشم و در روحم جز به خدا به کس ديگری وام دار نباشم. خوشحالم که ديگر به بهشت و جهنم به شکل ماليخوليايی فکر نمی کنم. خوشحالم و فقط بايد سعی کنم جلوی اين زبان صاحب مرده را بگيرم که همه جا باز می شود و همه چيز را فاش می کند.

به قول دخترک ديوانه وار: رو به پيشرفتم!

چهارشنبه ٧ تیر ۱۳۸٥ساعت ۸:٠۱ ‎ب.ظ توسط نعیمه دوستدار نظرات ()
تگ ها: